Detaylı Açıklama
Riziko, sigorta hukukunun merkezindeki kavramdır. TTK m.1401 sigorta sözleşmesini, sigortacının bir prim karşılığında kişinin para ile ölçülebilir bir menfaatini zarara uğratan tehlikenin meydana gelmesi hâlinde bunu tazmin etmeyi üstlendiği sözleşme olarak tanımlar.
Rizikonun temel niteliği belirsizliktir: gerçekleşip gerçekleşmeyeceği ya da zamanı önceden bilinmemelidir. Sözleşme kurulurken gerçekleşmiş olduğu bilinen bir olay sigortalanamaz.
Her poliçe, hangi rizikoları kapsadığını ve hangilerini kapsam dışında bıraktığını belirler. Teminat kapsamı ile istisnalar birlikte okunmadan poliçenin gerçek koruması anlaşılamaz.
Hukuki Dayanak ve Uygulama
Bütünleşik sigortalarda riziko, satın alınan mal veya hizmetle doğrudan bağlantılı olmak zorundadır. Yönetmeliğin 4. maddesindeki tanım teminatları “doğrudan bağlantılı risklerle sınırlı” tutar; 5. madde ise sunulabilecek riziko türlerini sayar.
Rizikonun gerçekleşmesi hâlinde tazminatın, teminatı sunan ticaret ortamı tarafından değil sigorta şirketi tarafından ödeneceği, satış anında tüketiciye açıklanmak zorundadır. Aynı yönetmeliğin 8. maddesi, teminatın sigorta şirketi dışındaki biri tarafından verildiği izlenimini yaratan davranışları da yasaklar.