Boşanma, evlilik birliğinin eşlerden birinin veya her ikisinin talebi üzerine mahkeme kararıyla sona erdirilmesidir. Türk Medeni Kanunu’nda boşanma sebepleri özel sebepler (zina, hayata kast, pek kötü davranış, suç işleme, terk, akıl hastalığı) ve genel sebep (evlilik birliğinin temelinden sarsılması) olarak düzenlenmiştir.
Boşanma davaları anlaşmalı veya çekişmeli olarak ikiye ayrılır. Anlaşmalı boşanmada eşler velayet, nafaka, tazminat ve mal paylaşımı konusunda protokol düzenleyerek mahkemeye birlikte başvurur. Çekişmeli boşanmada ise bu konularda anlaşma sağlanamadığından mahkeme karar verir.
Boşanma davasında görevli mahkeme aile mahkemesidir. Yetkili mahkeme ise eşlerden birinin yerleşim yeri veya davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesidir (TMK m.168).