Velayet, 18 yaşından küçük çocukların bakımı, eğitimi, korunması, mallarının yönetimi ve hukuki işlemlerde temsili konusunda ana babaya kanun tarafından tanınan hak ve yükümlülüklerin bütünüdür. Evlilik devam ettiği sürece velayet ana baba tarafından birlikte kullanılır (TMK m.336).
Boşanma halinde hakim, velayeti ebeveynlerden birine verir. Velayet kararında çocuğun üstün yararı ilkesi esastır (TMK m.182, BM Çocuk Hakları Sözleşmesi m.3). Çocuğun yaşı, sağlık durumu, eğitim ihtiyaçları, ebeveynlerle olan duygusal bağı ve idrak çağındaki çocuğun kendi görüşü dikkate alınır.
Velayetin kötüye kullanılması veya çocuğun ihmal edilmesi halinde mahkeme, velayetin değiştirilmesine (TMK m.183) veya kaldırılmasına (TMK m.348) karar verebilir. Velayet değişikliği davası, koşullardaki esaslı değişikliğin ispatı halinde açılabilir.