Detaylı Açıklama
Maktu ücret, dava konusunun parasal değerinden bağımsız olarak uygulanan sabit tutardır. Boşanma, velayet, nüfus kaydının düzeltilmesi, tespit davaları gibi konusu para ile ölçülemeyen işlerde bu yöntem geçerlidir.
Tutar, işin görüldüğü mercie göre değişir. Tarifede icra daireleri, icra mahkemeleri, sulh hukuk, asliye, tüketici, fikri ve sınai haklar, ağır ceza, çocuk mahkemeleri, idare ve vergi mahkemeleri, bölge adliye ve bölge idare mahkemeleri, Yargıtay, Danıştay, Sayıştay, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Anayasa Mahkemesi için ayrı ayrı tutarlar belirlenmiştir.
Bazı işlerde konusu para ile ölçülebilse bile maktu ücret uygulanır. İhtiyati haciz, ihtiyati tedbir, delil tespiti ve icranın geri bırakılması işleri ile ortaklığın giderilmesi davaları bu gruptadır.
Hukuki Dayanak ve Uygulama
Maktu ücretin ikinci bir işlevi, nispi hesaplamada taban oluşturmasıdır. Tarifenin 13. maddesi uyarınca konusu para olan işlerde nispi hesap yapılır; ancak sonuç, davanın görüldüğü mahkeme için belirlenen maktu ücretin altında kalamaz. Düşük değerli davalarda bu nedenle fiilen maktu tutar uygulanır.
Buna karşılık tarifenin 13/2. maddesi bir tavan koyar: hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez. Talep edilen tutarın maktu ücretten düşük olduğu hâllerde bu sınır devreye girer.